خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر احساس حسرت و اندوه شدید خود را هنگام نگاه کردن به معشوق بیان میکند و سپس به گریه میافتد تا درد دلش را بیرون بریزد.
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و احساسات پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، این نوع شعرهای کلاسیک معمولاً برای نوجوانان و بزرگسالان جذابیت بیشتری دارد.
شماره ۲۹ - حسرت فرو خورم چو به رویش نظر کنم
حسرت فرو خورم چو به رویش نظر کنم
آنگه به گریه افتم و از دل بدر کنم ۱
آنگه به گریه افتم و از دل بدر کنم ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸ - نه صبح وصل در آیینهٔ روی تو حیرانم
گوهر بعدی:شماره ۳۰ - مردم ز درد، چند ز بهر فریب خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.