خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از احساس شرمساری و بی‌قراری خود در عشق و امیدواری‌های بی‌ثمر سخن می‌گوید. او از روزهایی یاد می‌کند که دلش در بزم معشوق بود و اکنون از بی‌تابی‌های خود شرمنده است.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و شرمساری است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.
شماره ۲۵ - وه که در کوی تو از بی‌اعتباری‌های خویش
وه که در کوی تو از بی‌اعتباری‌های خویش
آیدم صد خنده بر امیدواری‌های خویش ۱
بعد ایامی که دل یک لحظه در بزم تو بود
شرمساری‌ها کشید از بی‌قراری‌های خویش ۲
آیدم صد خنده بر امیدواری‌های خویش ۱
بعد ایامی که دل یک لحظه در بزم تو بود
شرمساری‌ها کشید از بی‌قراری‌های خویش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴ - غمگین‌تر ازانم که مرا شاد کند کس
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۶ - از قصیده‌ای در مدح جلال الدّین اکبر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
