این متن شعری است که در آن شاعر به تقسیم اموال و اشیاء بین خود و دیگری میپردازد. هر بیت به یک شیء یا حیوان اشاره میکند و مشخص میکند که آن شیء یا حیوان متعلق به کیست. شاعر برخی از اشیاء را برای خود و برخی را برای دیگری در نظر میگیرد و در نهایت به تقسیم فضاهای خانه نیز اشاره میکند.
این متن دارای مفاهیم ساده و قابل درک برای نوجوانان است و از لحاظ زبانی و محتوایی پیچیدگی خاصی ندارد که برای کودکان زیر 12 سال نامناسب باشد. همچنین، موضوعات مطرح شده مانند تقسیم اموال و روابط انسانی برای نوجوانان قابل فهم و آموزنده است.
شمارهٔ ۳۷ - ماندهٔ بابا
بد ای برادر از من و اعلا از آن تو ۱
این تاس خالی از من و آن کوزهای که بود
پارینه پر ز شهد مصفا از آن تو ۲
یابوی ریسمان گسل میخ کن ز من
مهمیز کله تیز مطلا از آن تو ۳
آن دیگ لب شکستهٔ صابون پزی ز من
آن چمچهٔ هریسه و حلوا از آن تو ۴
این غوچ شاخ کج که زند شاخ، از آن من
غوغای جنگ غوچ و تماشا از آن تو ۵
این استر چموش لگد زن ازآن من
آن گربهٔ مصاحب بابا از آن تو ۶
از صحن خانه تا به لب بام از آن من
از بام خانه تا به ثریا از آن تو ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.