خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از عشق و ستایش معشوق با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند سمند بدوی، برقروی، و مه نعل سخن میگوید. همچنین به ویژگیهایی مانند کوچکسری، اندکخوری و بسیاردوی اشاره میکند که ممکن است نشاندهنده صفات معشوق یا حالت شاعر باشد.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و استعاری است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات قدیمی نیاز به دانش ادبی پایه دارد.
شماره ۱۰ - خواهم ز تو خسروا، سمند بدوی
خواهم ز تو خسروا، سمند بدوی
... دمی، خاره سمی، برقروی ۱
مه نعل و ستاره میخ و در دندانی
کوچک سر(و) اندک خور(و) بسیار دوی ۲
... دمی، خاره سمی، برقروی ۱
مه نعل و ستاره میخ و در دندانی
کوچک سر(و) اندک خور(و) بسیار دوی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - پیکان نگار را دل ما هدف است
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - اکنون که دلم به دست عشق است گرو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.