خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از وفا و بی‌وفایی، ساده‌دلی، بیم از سخنان آشنا، و عشق و حیا سخن می‌گوید. شاعر از جدایی و بیگانگی با وجود آشنایی عمیق شکوه می‌کند و به عشق و جنون و حیا اشاره دارد. در پایان، امیدواری و یادآوری را به عنوان آرزویی شیرین بیان می‌کند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی در شعر وجود دارد که درک آن‌ها به بلوغ عاطفی و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند جنون و حیا ممکن است برای سنین پایین تر پیچیده باشد.
شماره ۲۲۹ - وفای وعده گمان از تو بی‌وفا داریم
وفای وعده گمان از تو بی‌وفا داریم
کمال ساده‌دلیهاست اینکه ما داریم ۱
ز هم برای چه بیگانه‌وار می‌گذریم
اگر نه بیم سخنهای آشنا داریم ۲
ز آشنایی ما عالمی خبر دارند
ازین ملاحظه دیگر چه مدعا داریم ۳
حجاب عشق چنان جا گرفته در دل ما
که با کمال جنون، غایت حیا داریم ۴
خوش آنکه یاد کنی چون امیدواران را
ز ناامیدی میلی ترا به یاد آریم ۵
کمال ساده‌دلیهاست اینکه ما داریم ۱
ز هم برای چه بیگانه‌وار می‌گذریم
اگر نه بیم سخنهای آشنا داریم ۲
ز آشنایی ما عالمی خبر دارند
ازین ملاحظه دیگر چه مدعا داریم ۳
حجاب عشق چنان جا گرفته در دل ما
که با کمال جنون، غایت حیا داریم ۴
خوش آنکه یاد کنی چون امیدواران را
ز ناامیدی میلی ترا به یاد آریم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۸ - باز آتشی به جان بلاکش فکنده‌ام
گوهر بعدی:شماره ۲۳۰ - ترا به کام رقیبان شنوده آمده‌ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
