شماره ۲۱۶ - شب به مستی گله چندان ز عتابش کردم

شب به مستی گله چندان ز عتابش کردم
که بر افروخته از جام حجابش کردم ۱

منفعل گشتم ازو، گرچه نمی‌گفت جواب
بس که از پرسش بسیار، غذابش کردم ۲

از دلم رفت برون رشک سوال دگران
هر گه اندیشه ز تلخیّ جوابش کردم ۳

دوش همخانه شد از ناله زارم بیدار
گرچه صد بار ز افسانه به خوابش کردم ۴

خانه صبر چنان سست بنا شد میلی
که به یک دم ز نَمِ گریه خرابش کردم ۵