خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از زبان عاشقانه و گاه تلخ‌کامانه‌ای سخن می‌گوید. شاعر از عشق، دل‌باختگی، رنج‌های عاشقانه و گاه از انتقام و کینه صحبت می‌کند. همچنین، توصیه‌هایی به دل و دیده برای صبر و کمین کردن در راه معشوق ارائه می‌دهد.
محتوا شامل مضامین عاشقانه‌ای است که ممکن است برای نوجوانان کم‌سال‌تر پیچیده یا نامناسب باشد. همچنین، اشاره‌هایی به کینه و انتقام دارد که نیاز به درک و بلوغ عاطفی بیشتری دارد.
شماره ۱۹۷ - چون شمع درآ سرزده و بزم نشین باش
چون شمع درآ سرزده و بزم نشین باش
غارتگر دل، آفت جان، رهزن دین باش ۱
ای دل که ترا گفت که مشنو سخن کس؟
جان ده به نکویان و بد روی زمین باش ۲
شادم که ز بیداد تو مرگم شده نزدیک
امروز دگر بهر خدا بر سر کین باش ۳
چشمان تو هرجا که در فتنه گشایند
گویند اجل را که برو گوشه نشین باش ۴
دل می‌دهد از دیدن دلدار، خبرها
ای دیده دمی بر سر راهش به کمین باش ۵
مگذار که میلی رود آزده ازین شهر
با او دو سه روزی به تکلّف به ازین باش ۶
غارتگر دل، آفت جان، رهزن دین باش ۱
ای دل که ترا گفت که مشنو سخن کس؟
جان ده به نکویان و بد روی زمین باش ۲
شادم که ز بیداد تو مرگم شده نزدیک
امروز دگر بهر خدا بر سر کین باش ۳
چشمان تو هرجا که در فتنه گشایند
گویند اجل را که برو گوشه نشین باش ۴
دل می‌دهد از دیدن دلدار، خبرها
ای دیده دمی بر سر راهش به کمین باش ۵
مگذار که میلی رود آزده ازین شهر
با او دو سه روزی به تکلّف به ازین باش ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۶ - شوم از مدعی خوشدل، چو بینم از تو خشنودش
گوهر بعدی:شماره ۱۹۸ - درین غمم که مباد از نگاه دم بدمش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
