شماره ۱۸۹ - به اجل، کار دل زار مرا وا مگذار

به اجل، کار دل زار مرا وا مگذار
به امید دگری کار مرا وا مگذار ۱

ترک آزار مرا مرحمتش نام مکن
مرحمت می‌کنی، آزار مرا وا مگذار ۲

بنشین، کار به جان آمده و جان بر لب
دم دیگر، دل بیمار مرا وا مگذار ۳

بی غمم چون هدف ناوک آسوده‌دلان
جانب خاطر افگار مرا وامگذار ۴

عمر میلی به وفای تو تلف شد، زنهار
که حق خدمت بسیار مرا وا مگذار ۵