شماره ۱۸۱ - سر مست آرزو را، رسم ادب نباشد

سر مست آرزو را، رسم ادب نباشد
گر سر نهم به پایت، باری عجب نباشد ۱

چون شانه روبه‌رویش دیدم، ولی ندیدم
یک تار مو که بر وی، دست طلب نباشد ۲

نتوان چو گریه کردن، روز از حجاب مردم
خالی نمی‌شود دل، گر تیره شب نباشد ۳

از زندگی چه دارم، کز مرگ رو بتابم
گیرم که نیم‌جانی، دایم به لب نباشد ۴

چون نرگس تو باشد، در بزم ناز ساقی
بی‌باده از حریفان، مستی عجب نباشد ۵

در بزم وصل، میلی در گریه چند باشی
بنشین که جای ماتم، بزم طرب نباشد ۶