شاعر در این متن از گرسنگی و فقر سخن میگوید و بیان میکند که اگر دندانهایش قوت داشتند، حتی دیوارهای دهکده را نیز میخورد. او به حرص و نیاز شدید خود اشاره میکند که اگر رها شود، همه چیز را نابود خواهد کرد.
این متن حاوی مفاهیم عمیق و تلخ مانند فقر و گرسنگی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۱۷ - استر گرسنه
قوت دندان ندارد ورنه قنطر میخورد ۱
حرص کاهش هست تا حدی که گر بگذارمش
کهگل دیوار این ده را سراسر میخورد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.