شماره ۱۴۰ - باز دل چشم هوس در پی داغی دارد

باز دل چشم هوس در پی داغی دارد
باز پروانه ما رو به چراغی دارد ۱

می‌رود بی‌سر و پا، سر به هوا، ناپروا
باز شوریده‌دل، آشفته دماغی دارد ۲

عمرها پای طلب داشت به دامان شکیب
باز افتاده به راهیّ و سراغی دارد ۳

شب ز سودای تو با داغ جنون دلگیرم
که درین خانه تاریک، چراغی دارد؟ ۴

هر که گردیده به طرف سر کویی خرسند
نه سر سروو نه اندیشه باغی دارد ۵

داده میلی ز جنون دامن ناموس ز دست
زده بر عالم عرفان و فراغی دارد ۶