خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر به بیان درد و رنج عاشقانه و ناامیدی از وصال معشوق میپردازد. شاعر از بیوفایی معشوق، تأثیر زمان بر افزایش ناز او و بیدوا بودن درد عشق شکایت میکند و از حیرانی و درماندگی خود در برابر این عشق سخن میگوید.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و ناامیدی است که درک آنها برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند بیوفایی و درد عشق برای سنین پایینتر مناسب نیست.
شماره ۱۰۵ - دعای عمر به این صید مبتلا چه کند
دعای عمر به این صید مبتلا چه کند
به نیم کشته تیغ اجل، دعا چه کند ۱
ز اختلاط منش میشود حیا مانع
ولی به جذبه عشقی چنین، حیا چه کند ۲
به نا امید دل من، که آزمود ترا
فریب وعده وصل تو بیوفا چه کند ۳
ستمگری که فزاید زمان زمان نازش
به او امید دل آرزو فزا چه کند ۴
وصال هم نزد آبی بر آتش میلی
تو خود بگو که به این درد بیدوا چه کند ۵
به نیم کشته تیغ اجل، دعا چه کند ۱
ز اختلاط منش میشود حیا مانع
ولی به جذبه عشقی چنین، حیا چه کند ۲
به نا امید دل من، که آزمود ترا
فریب وعده وصل تو بیوفا چه کند ۳
ستمگری که فزاید زمان زمان نازش
به او امید دل آرزو فزا چه کند ۴
وصال هم نزد آبی بر آتش میلی
تو خود بگو که به این درد بیدوا چه کند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۴ - گر چنین خون دل از دیده دمادم گذرد
گوهر بعدی:شماره ۱۰۶ - بس که در خاطر قرار بیوفایی میدهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.