این متن به ستایش و تمجید از شخصی میپردازد که دارای جایگاه بلند و تأثیرگذار است. او به عنوان پناهگاه جهان و قطب گردون مکان توصیف شده و وجودش به عنوان تکیهگاه کائنات معرفی میشود. همچنین، نیکاختران به دور او میگردند، همانطور که ستارگان به دور قطب شمالی میچرخند.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شمارهٔ ۴ - پناه جهان
ز فرط بلندی برون از جهات ۱
پناه جهان قطب گردون مکان
وجود تو مستظهر کاینات ۲
به گرد تو گردند نیک اختران
چو بر گرد قطب شمالی بنات ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.