خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عارفانه، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به توصیف حالات عاشق و معشوق می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند راه، نگاه، زلف، و خال سیاه برای بیان احساسات عمیق و پیچیده استفاده کرده است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عارفانه پیچیده است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل داشته باشند.
شماره ۱۹ - برده از راه، فریبنده نگاه که ترا؟
برده از راه، فریبنده نگاه که ترا؟
راه خلقی زده ای، تا زده راه که ترا؟ ۱
ای به هر چشم زدن ساخته صد خانه، سیاه
کرده بر هم زده، مژگان سیاه که ترا؟ ۲
زلف را سلسله جنبان بلا می کردی
تا درین سلسله انداخته آه که ترا؟ ۳
از حیا هیچ نمی آمدی از خانه برون
کرده بی تاب، هوای سر راه که ترا؟ ۴
همچو میلی شده حال تو بدین گونه سیاه
که به خاطر گذرد خال سیاه که ترا؟ ۵
راه خلقی زده ای، تا زده راه که ترا؟ ۱
ای به هر چشم زدن ساخته صد خانه، سیاه
کرده بر هم زده، مژگان سیاه که ترا؟ ۲
زلف را سلسله جنبان بلا می کردی
تا درین سلسله انداخته آه که ترا؟ ۳
از حیا هیچ نمی آمدی از خانه برون
کرده بی تاب، هوای سر راه که ترا؟ ۴
همچو میلی شده حال تو بدین گونه سیاه
که به خاطر گذرد خال سیاه که ترا؟ ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - گر بیخودی مجال دهد اضطراب را
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - هزار شکوه، گر از یار بوده است مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
