شماره ۱۲ - دمی که دل تپد، از غم امان دهد ما را

دمی که دل تپد، از غم امان دهد ما را
نوید آمدن دلستان دهد ما را ۱

برد چو جذبه شوقم، چه حاجت است به آن
که محرمی سر کویش نشان دهد ما را ۲

دلا بنوش می هجر و تلخکام مباش
که بدگمان، قدح امتحان دهد ما را ۳

خوش آنکه حرف تو گوییم و چون تو پیش آیی
کسی حدیث دگر بر زبان دهد ما را ۴

برد چو نام تو قاصد، حسد بریم، وگر
نوید وصل تو آرام جان دهد مارا ۵

به هجر و وصل چو بی غم شدم، کاش اجل
فراغتی زغم این و آن دهد ما را ۶

ز چنگ هجر و اجل، کی بریم جان میلی
کشد فراق، اجل گر امان دهد ما را ۷