خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق نافرجام و رنجهای ناشی از آن میگوید. او خود را بیگناه میداند، اما معشوق با کینه و بیوفایی او را میکشد. شاعر از وفاداری خود سخن میگوید، اما معشوق با ناز و غرور و نگاههای سوزان، او را به کام مرگ میفرستد. در نهایت، معشوق با انکار قصد کشتن، باز هم شاعر را میکشد.
متن دارای مضامین عاشقانه پیچیده و احساسات عمیق است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند کینه و رنج عاطفی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰ - من بی گناه و یار به کین می کشد مرا
من بی گناه و یار به کین می کشد مرا
این می کشد مرا، که چنین می کشد مرا ۱
گویم که من ز اهل وفایم، مرا مکش
وین طرفه تر که بهر همین می کشد مرا ۲
بد خوی من گذشت ز قتل من و هنوز
آن زهرچشم و چین جبین می کشد مرا ۳
زین سان که لاابالی و رندم، ز اشتیاق
آن خانه سوز پرده نشین می کشد مرا ۴
چون نیم کشت ناز شوم زان نگاه گرم
ذوق تبسم نمکین می کشد مرا ۵
میلی هلاک گشتی وآن مست پر غرور
گوید ترا نمی کشم، این می کشد مرا! ۶
این می کشد مرا، که چنین می کشد مرا ۱
گویم که من ز اهل وفایم، مرا مکش
وین طرفه تر که بهر همین می کشد مرا ۲
بد خوی من گذشت ز قتل من و هنوز
آن زهرچشم و چین جبین می کشد مرا ۳
زین سان که لاابالی و رندم، ز اشتیاق
آن خانه سوز پرده نشین می کشد مرا ۴
چون نیم کشت ناز شوم زان نگاه گرم
ذوق تبسم نمکین می کشد مرا ۵
میلی هلاک گشتی وآن مست پر غرور
گوید ترا نمی کشم، این می کشد مرا! ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - رفت سوی خانه چون بنمود روی خویش را
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - ای از کرشمه رخنه گر جان من بیا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.