خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از خاک اصفهان که همراه خود برده‌ای به عنوان یادگار یاد می‌کند و خود را کمتر از آن خاک می‌داند، نشان‌دهنده‌ی احساس فروتنی و وابستگی عاطفی به زادگاه است.
متن دارای مفاهیم عاطفی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.
شماره ۳۳ - خاکی که بکفش بودت از اصفاهان
خاکی که بکفش بودت از اصفاهان
همراه ببردی ای مرا راحت جان ۱
من خویش بدان خاک مثل میکردم
معلومم شد که بوده‌ام کمتر از آن ۲
همراه ببردی ای مرا راحت جان ۱
من خویش بدان خاک مثل میکردم
معلومم شد که بوده‌ام کمتر از آن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲ - خورشید ازل سیم ماه شعبان
گوهر بعدی:شماره ۳۴ - در عشق توام همین بس ای روح روان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
