شاعر از پیر یا مرشد خود میخواهد که او را از درگاه خود دور نکند و با لطف خودش همیشه او را خوشحال نگه دارد. او خود را سگ درگاه پیر میداند و از او میخواهد که نگذارد نفس اماره (هوای نفس) بر او غلبه کند.
مفاهیم عرفانی و استفاده از استعارههایی مانند «سگ نفس» ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به شناخت ادبیات عرفانی و اصطلاحات آن دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد امکانپذیر است.
شماره ۲۵ - یا پیر مکن ز درگه خود دورم
میدار به لطف دائمت مسرورم ۱
من کلب در تو هستم ای شیر خدای
مگذار سگ نفس کند مقهورم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.