خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از پیر یا مرشد خود می‌خواهد که او را از درگاه خود دور نکند و با لطف خودش همیشه او را خوشحال نگه دارد. او خود را سگ درگاه پیر می‌داند و از او می‌خواهد که نگذارد نفس اماره (هوای نفس) بر او غلبه کند.
مفاهیم عرفانی و استفاده از استعاره‌هایی مانند «سگ نفس» ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به شناخت ادبیات عرفانی و اصطلاحات آن دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد امکان‌پذیر است.
شماره ۲۵ - یا پیر مکن ز درگه خود دورم
یا پیر مکن ز درگه خود دورم
میدار به لطف دائمت مسرورم ۱
من کلب در تو هستم ای شیر خدای
مگذار سگ نفس کند مقهورم ۲
میدار به لطف دائمت مسرورم ۱
من کلب در تو هستم ای شیر خدای
مگذار سگ نفس کند مقهورم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - هرچند طریق تجربت پیمودم
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - گر غرق گناه است ز سر تا قدمم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
