خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر در این شعر به دوست خود ابراز عشق و وفاداری می‌کند و بیان می‌کند که تنها به او دل بسته و از درگاه او حاجت خود را می‌طلبد. او خود را بنده‌ای نیازمند و دوست را شاه خود می‌خواند.
مفاهیم عمیق عشق و وفاداری و استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. این متن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.
شماره ۱۹ - ای دوست ز لطف خویش کن خرسندم
ای دوست ز لطف خویش کن خرسندم
کز غیر تو دیده بسته دل برکندم ۱
از درگه تو کجا برم حاجت خویش
تو شاهی و من بنده حاجتمندم ۲
کز غیر تو دیده بسته دل برکندم ۱
از درگه تو کجا برم حاجت خویش
تو شاهی و من بنده حاجتمندم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - یا شاه نجف مخواه مضطر گردم
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - خلقی به صد احترام می‌خوانندم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
