خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از بخشش و جود بی‌پایان پروردگار سخن می‌گوید و بیان می‌کند که وجودش را مدیون قدرت الهی است. او همواره طلب جود و بخشش بیشتری دارد و این طمع را به موجد (آفریننده) و موجود (آفریده) نسبت می‌دهد.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 15 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات ادبی قدیمی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۴۶ - ای داده مرا بقدرت خویش وجود
ای داده مرا بقدرت خویش وجود
ننموده دمی قطع ز من رشتهٔ جود ۱
در هر نفس آن جود مضاعف طلبم
دارد طمعی چنین به موجد موجود ۲
ننموده دمی قطع ز من رشتهٔ جود ۱
در هر نفس آن جود مضاعف طلبم
دارد طمعی چنین به موجد موجود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸ - شاهی که به اسرار جهان دانا بود
گوهر بعدی:شماره ۴۰ - ای آنکه تو را بر آستان خوانده شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
