این متن بیان میکند که هرکس چگونه به دیگران نگاه کند، بازتابی از خود اوست. اگر کسی بدی را ببیند و بیان کند، نشاندهندهٔ بدی درون خود اوست و اگر کسی خوبی را ببیند و بیان کند، نشاندهندهٔ خوبی درون خود اوست. شاعر خود را مانند آینه میداند که صاف و بیرنگ است و هرکس در آن چهرهٔ خود را میبیند.
این متن دارای مفاهیم اخلاقی و عرفانی است که برای درک بهتر آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد. کودکان زیر 12 سال ممکن است در درک عمیق این مفاهیم با مشکل مواجه شوند.
شماره ۶ - خود بد بود آنکس که بدم نام برد
خود نیک بود هر آنکه نیکم شمرد ۱
از صاف دلی من به مثل آینهام
در آینه هرکه روی خود مینگرد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.