خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن به کشف درونی میپردازد که در ابتدا فکر میکند جایگاه او و دوستش است، اما با نگاه عمیقتر میفهمد که تنها دوست (معشوق یا خدا) وجود دارد و منیّتی در کار نیست.
مفاهیم عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد و درک آنها نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷ - در خویش بر مغز رسیدم از پوست
در خویش بر مغز رسیدم از پوست
گفتم بود این مقام جای من و دوست ۱
چون نیک نظر نمودم از دیدهٔ دل
دیدم به میان منی نباشد،همه اوست ۲
گفتم بود این مقام جای من و دوست ۱
چون نیک نظر نمودم از دیدهٔ دل
دیدم به میان منی نباشد،همه اوست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰ - از خلقت ما خلق که امر ازلی است
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - افلاک نه مست ماست مست دگری است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.