خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن از استعاره‌های مختلف مانند قفس، مرغ، بوم و بلبل برای بیان مفاهیم عمیق استفاده شده است. شعر به موضوعاتی مانند آزادی، بیان سخن، تفاوت بین اهل حقیقت و اهل مجاز، و تأثیر محیط بر رفتار افراد می‌پردازد.
متن دارای مفاهیم عمیق و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات و فلسفه دارد. بنابراین، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
شمارهٔ ۲۰ - قطعه
دهان بسته قفس و اندر آن سخن مرغیست
که پرگشوده و دارد همی سر پرواز ۱
پرد ز بام تو ناگه ببام خاطر خلق
کنی چو بهر ضرورت در قفس را باز ۲
سخن چو بوم و چه بلبل شوند هر دو قبول
بذوق اهل حقیقت بطبع اهل مجاز ۳
رود بجانب ویران اگر که باشد بوم
چمد بگلشن اگر بلبلی است دستانساز ۴
که پرگشوده و دارد همی سر پرواز ۱
پرد ز بام تو ناگه ببام خاطر خلق
کنی چو بهر ضرورت در قفس را باز ۲
سخن چو بوم و چه بلبل شوند هر دو قبول
بذوق اهل حقیقت بطبع اهل مجاز ۳
رود بجانب ویران اگر که باشد بوم
چمد بگلشن اگر بلبلی است دستانساز ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۸ - قطعه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۲ - قطعه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
