خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از درد فراق و آتش عشق سخن می‌گوید. شاعر از آتشی که بر خرمن جانش افتاده و از طبع آتشین معشوق که به جای سخن، آتش می‌ریزد، شکایت می‌کند. در پایان، تاریخ رحلت با عبارت «به فصل دی آتش» به صورت رمزی بیان شده است.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند «آتش بر خرمن جان» و «طبع چو آبش» برای درک کامل نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شمارهٔ ۷۰ - تاریخ فوت مرحوم میرزا حسن المتخلص بآتش
دریغا ز آتش که بر خرمن جان
بیفروخت ما را فراق وی آتش ۱
دریغا ز طبع چو آبش که از آن
به جای سخن ریخت پی در پی آتش ۲
صغیرش به تاریخ رحلت بگفتا
بیفشرد ناگه به فصل دی آتش ۳
۱۳۴۶ ۴
بیفروخت ما را فراق وی آتش ۱
دریغا ز طبع چو آبش که از آن
به جای سخن ریخت پی در پی آتش ۲
صغیرش به تاریخ رحلت بگفتا
بیفشرد ناگه به فصل دی آتش ۳
۱۳۴۶ ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۶۹ - تاریخ وفات والد ماجد حقیر مرحوم آقا اسداله
گوهر بعدی:شمارهٔ ۷۱ - تاریخ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
