خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن بیان‌گر قدردانی یک فرد نابینا از نعمت کوری است، چرا که این حالت او را از دیدن ناموس دیگران و احتمال خیانت دور نگه می‌دارد. همچنین، تأکید دارد که گوش دادن به نصیحت‌ها می‌تواند باعث بهره‌مندی از دانش شود.
محتوا شامل مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به تفسیر و توضیح دارد تا پیام آن به درستی منتقل شود.
شمارهٔ ۱۱۴ - قطعه
شنیدم که کوری به خاک زمین
به شکرانه هر لحظه سودی جبین ۱
که این فیض عظمی ز کوریم بس
که چشمم نیفتد به ناموس کس ۲
بلی دیده‌ای کان خیانت‌گر است
اگر کور باشد بسی بهتر است ۳
گرت هست گوش نصیحت پذیر
شوی بهره ور از بیان صغیر ۴
به شکرانه هر لحظه سودی جبین ۱
که این فیض عظمی ز کوریم بس
که چشمم نیفتد به ناموس کس ۲
بلی دیده‌ای کان خیانت‌گر است
اگر کور باشد بسی بهتر است ۳
گرت هست گوش نصیحت پذیر
شوی بهره ور از بیان صغیر ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۱۴ - غدیریه به بحر جدید
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۱۵ - قطعه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
