شمارهٔ ۴۰ - اسباب درویشی

بوالهوس دل به هوا بسته‌ای
گفت به درویش ز خودرسته‌ای ۱

کاین دل من مایل درویشی است
در طلب مصلحت‌اندیشی است ۲

خضر ره من شو و بنما رهم
کن ز ره فقر و فنا آگهم ۳

تا که رسانیم بدین افتخار
گو که فراهم کنم اسباب کار ۴

گفت که ای مانده به اسباب در
باید از این مرحله کردن گذر ۵

آنچه که اسباب بدین فن بود
از سر اسباب گذشتن بود ۶

آنچه که سرمایه ی درویشی است
مایه ز کف دادن و بی‌خویشی است ۷

این ره هر بوالهوس خام نیست
راه حق است این ره حمام نیست ۸

گر طلبی حق ز خودی شو جدا
می‌نشود جمع خودی با خدا ۹

هم تو صغیر از خودی آزاد باش
بیخودی آور به کف و شاد باش ۱۰