خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن به مقام و ارزش والای انسان در مقایسه با دیگر موجودات، از جمله فرشتگان، میپردازد. انسان به دلیل ویژگیهای منحصر به فردش، مانند عشق و احترام، برتر از ملائک شمرده شده و حتی جبرئیل در راه عشق از او عقب میماند. متن همچنین به نقش انسان در حفظ تعادل جهان و ستون بودن او برای فلک اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۴۲۰ - منه به زمرهٔ انعام نام انسانی
منه به زمرهٔ انعام نام انسانی
که برتر از ملک آمد مقام انسانی ۱
به چشمهٔ حیوان ننگرد به چشم طمع
دو جرعه هرکه بنوشد ز جام انسانی ۲
زهی مرام مقدس که مسلک رسل است
همه مقدمه بهر مرام انسانی ۳
به جای ماند از آن جبرئیل در ره عشق
که دید طی شود این ره به گام انسانی ۴
از آن به سجدهٔ آدم ملک مکلف شد
که تا پدید شود احترام انسانی ۵
که گفت نیست فلک را ستون که تا محشر
قیام چرخ بود از قیام انسانی ۶
صغیر جملهٔ اشیاء طفیل انسانند
ببین تو حشمت حق ز احتشام انسانی ۷
که برتر از ملک آمد مقام انسانی ۱
به چشمهٔ حیوان ننگرد به چشم طمع
دو جرعه هرکه بنوشد ز جام انسانی ۲
زهی مرام مقدس که مسلک رسل است
همه مقدمه بهر مرام انسانی ۳
به جای ماند از آن جبرئیل در ره عشق
که دید طی شود این ره به گام انسانی ۴
از آن به سجدهٔ آدم ملک مکلف شد
که تا پدید شود احترام انسانی ۵
که گفت نیست فلک را ستون که تا محشر
قیام چرخ بود از قیام انسانی ۶
صغیر جملهٔ اشیاء طفیل انسانند
ببین تو حشمت حق ز احتشام انسانی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۹ - تا در ره مقصود به تشویش نیفتی
گوهر بعدی:شماره ۴۲۱ - غنچه را نیست جز این علت خونین جگری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.