شماره ۴۱۱ - به بندگان نکنی لطف چون تو از یاری

به بندگان نکنی لطف چون تو از یاری
چگونه لطف خداوند را طمع داری ۱

به بنده لطف کن و لطف حق طلب ورنه
مجوی حاصل اگر دانه ئی نمی کاری ۲

طمع مدار که غیری تو را شود غمخوار
اگر نکرده ئی از غیر خویش غمخواری ۳

بجز خضوع و خشوع و شکستگی نخرند
بخویش غره مباش از درست کرداری ۴

نداده اند تو را قدرت و زبردستی
که زیر دست دل آزرده را بیازاری ۵

نتیجه ای بکف آور ببر بهمره خویش
ز ثروتی که از آن بگذری و بگذاری ۶

ببین نهایت‌امساک اغنیا که کنند
هم از جواب سلام فقیر خودداری ۷

صغیر رفع گرفتاری از کسان کردن
تو را نجات دهد بی شک از گرفتاری ۸