شماره ۳۴۶ - افسوس که از حالت خود بیخبرانیم

افسوس که از حالت خود بیخبرانیم
یک دهر همه کور و یک آفاق کرانیم ۱

ره پر چه و ما کور و ز نا بردن فرمان
هم از نظر افتادهٔ صاحب‌نظرانیم ۲

شه جاده کزان قافله سالار گذشته
گم کرده بهر کور رهی ره سپرانیم ۳

تنها نه همین خود شده مشغول بعصیان
بل بر پدر و مادر عاصی پسرانیم ۴

گو سنگ تنبه دگر ای چرخ میفکن
خود رنجه مفرمای که ما خیره سرانیم ۵

هر تخم کنی کشت همان بدروی آخر
زنهار در این مزرعه ما بذر گرانیم ۶

ناگشته خریدار به بازار سعادت
سرمایه ز کف رفته و ما بی خبرانیم ۷

امروز که خاک قدم ما دگرانند
فرداست که ما خاک قدوم دگرانیم ۸

هر روز بود محشر و برپاست قیامت
علت همه آنست که ما بی بصرانیم ۹

غیر از کفنی بهر‌هٔ ما نیست ز دنیا
اینقدر که از حرص و طمع جامه‌درانیم ۱۰

ما طایر قدسیم صغیرا ولی افسوس
کز سنک معاصی همه بشکسته پرانیم ۱۱