شماره ۳۰۳ - گر من از طعن رقیبان تو اندیشه کنم

گر من از طعن رقیبان تو اندیشه کنم
کی توانم روش عشق تو را پیشه کنم ۱

من که در خلوت دل با تو هم آغوش شدم
دگر از سرزنش غیر چه اندیشه کنم ۲

بیشهٔ عشق تو منزلگه هر روبه نیست
من هم از شیردلی جای در این بیشه کنم ۳

تیشهٔ عشق بکف دارم و همچون فرهاد
عاقبت ریشهٔ خود قطع از این تیشه کنم ۴

دگران خون کسان شیشه کنند ای زاهد
چون روا نیست که من خون رزان شیشه کنم ۵

کرده غم ریشه صغیرا بدلم ساقی کو
تا که از تیشهٔ می ‌قطع غم از ریشه کنم ۶