خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
این شعر عرفانی و غنایی، با زبانی زیبا و تصاویر شاعرانه، به ستایش معشوق الهی و جمال او می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند خورشید، ماه و نور، به توصیف رخسار معشوق پرداخته و او را پناهگاه عالمیان می‌داند. در ادامه، با اشاره به پیامبران و اولیای الهی، از جام عشق سخن می‌گوید و در پایان، با یادآوری مرگ و بی‌تفاوتی آن به جایگاه دنیوی انسان، بر بی‌اعتباری دنیا تأکید می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال پیچیده باشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و تصاویر شاعرانه نیاز به درک و تجربه بیشتری دارند.
شماره ۲۸۹ - ای بندهٔ رخسار تو خورشید مشعشع
ای بندهٔ رخسار تو خورشید مشعشع
وی لمعهٔی از نور رخت ماه ملمع ۱
دیدار تو بر دل در رحمت بگشاید
ای نور خدا را رخ زیبای تو مطلع ۲
برقع برخ افکندی وزآن روی چو آتش
در حیرتم از اینکه نسوزد ز چه برقع ۳
هر کس بمقامی است پناهنده و ما را
درگاه تو باشد بجهان ملجأ و مرجع ۴
آن جام بنازم که از آن باده کشانند
داود و خلیل و خضر و موسی و یوشع ۵
آندم که درآید اجل از در چه تفاوت
در گوشه ویران بود و تخت مرصع ۶
چون با کفن افتد همه را کار صغیرا
چه جامه شاهانه و چه دلق مرقع ۷
وی لمعهٔی از نور رخت ماه ملمع ۱
دیدار تو بر دل در رحمت بگشاید
ای نور خدا را رخ زیبای تو مطلع ۲
برقع برخ افکندی وزآن روی چو آتش
در حیرتم از اینکه نسوزد ز چه برقع ۳
هر کس بمقامی است پناهنده و ما را
درگاه تو باشد بجهان ملجأ و مرجع ۴
آن جام بنازم که از آن باده کشانند
داود و خلیل و خضر و موسی و یوشع ۵
آندم که درآید اجل از در چه تفاوت
در گوشه ویران بود و تخت مرصع ۶
چون با کفن افتد همه را کار صغیرا
چه جامه شاهانه و چه دلق مرقع ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۸ - شکر می‌ریزد از دیوان حافظ
گوهر بعدی:شماره ۲۹۰ - صد شکر فارغم ز تماشای باغ و راغ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
