خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر خودشناسی، پرهیز از حرص و آز، و توجه به ارزش‌های معنوی تأکید دارد. شاعر از خواننده می‌خواهد به جای جستجوی دنیوی، به درون خود بنگرد و از آلودگی‌های نفسانی پاک شود. همچنین، بر اهمیت رضایت به قضا و قدر، میانه‌روی، و توبه برای گشایش درهای رحمت الهی اشاره می‌کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و تمثیل‌های به‌کاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۷۴ - از آب دیده تا ندهی شستشوی خویش
از آب دیده تا ندهی شستشوی خویش
پاکان نمی دهند تو را ره بکوی خویش ۱
در آرزوی گنج عبث جستجو کنی
ای بیخبر چرا نکنی جستجوی خویش ۲
عمر ابد ز چشمهٔ حیوان مجو مریز
بر خاک بهر آب بقا آبروی خویش ۳
یک ساغرم خراب ابد ساخت از چه خم
این باده کرده پیرمغان در سبوی خویش ۴
بود آنکه آرزوی جهانگیریش بدل
بنگر چگونه برد بگور آرزوی خویش ۵
بیرون ز حد حوصله مگشای پنجه را
یعنی بگیر لقمه بقدر گلوی خویش ۶
چون خار چند مایهٔ آزار مردمی
گلباش و شاد کن دلی از رنگ و بوی خویش ۷
از شش جهت گنه بتو گر بسته ره صغیر
از توبه باز کن در رحمت بروی خویش ۸
پاکان نمی دهند تو را ره بکوی خویش ۱
در آرزوی گنج عبث جستجو کنی
ای بیخبر چرا نکنی جستجوی خویش ۲
عمر ابد ز چشمهٔ حیوان مجو مریز
بر خاک بهر آب بقا آبروی خویش ۳
یک ساغرم خراب ابد ساخت از چه خم
این باده کرده پیرمغان در سبوی خویش ۴
بود آنکه آرزوی جهانگیریش بدل
بنگر چگونه برد بگور آرزوی خویش ۵
بیرون ز حد حوصله مگشای پنجه را
یعنی بگیر لقمه بقدر گلوی خویش ۶
چون خار چند مایهٔ آزار مردمی
گلباش و شاد کن دلی از رنگ و بوی خویش ۷
از شش جهت گنه بتو گر بسته ره صغیر
از توبه باز کن در رحمت بروی خویش ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۳ - خبر عشق ز هر دل بهوا بسته مپرس
گوهر بعدی:شماره ۲۷۵ - من و ترا بسخن کرده او بهانهٔ خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
