شماره ۲۵۴ - کس از آن زلف و از آن خال نیارد دم زد

کس از آن زلف و از آن خال نیارد دم زد
که یکی راه ز شیطان و یکی ز آدم زد ۱

خلق از مؤمن و کافر همه مفتون ویند
غمزه اش راه دل محرم و نامحرم زد ۲

عقل بگذاشت بسی قاعده در کار ولی
عشق غالب شد و آن قاعده ها بر هم زد ۳

چه کند گر نزند دم زانا الحق منصور
که خدا بین نتواند دگر از خود دم زد ۴

درگه پیر مغان درگه نومیدی نیست
در گشایند کس ار حلقه بدان محکم زد ۵

دادن تاج به تاج نمد آسان نبود
چرخ این سکه به نام پسر ادهم زد ۶

پایهٔ رفعتش از چرخ برین میگذرد
هر که پا از سر همت بسر عالم زد ۷

خنده بر کاسهٔ بشکسته درویش مزن
که از این کاسه توان طعنه بجام جم زد ۸

شاید ار چون غزل خواجه نشد شعر صغیر
قطره پیداست که پهلو نتوان بایم زد ۹