خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به احساسات عمیق عاشقانه و تأثیر طبیعت بر حالات روحی انسان می‌پردازد. شاعر از گریه و خنده‌ای سخن می‌گوید که تحت تأثیر عشق و یاد یار است. او طبیعت را همدرد خود می‌داند که در بهار گریه و خنده می‌کند و این حالات را به عشق و فراق مرتبط می‌سازد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۴۴ - جهان که هر دی و هر نوبهار گرید و خندد
جهان که هر دی و هر نوبهار گرید و خندد
بروزگار من و عهد یار گرید و خندد ۱
خوش است گریهٔ مینا و خندهٔ لب ساغر
علی الخصوص که در لاله زار گرید و خندد ۲
خطاست گریه و بیهوده است خنده آنکس
که جز بفرقت و وصل نگار گرید و خندد ۳
خوش آنکه یار چو پروانه‌ام ببزم محبت
بسوزد و بغمم شمع وار گرید و خندد ۴
بحال زار من است و بیاد روی نگارم
چنین که ابر و چمن در بهار گرید و خندد ۵
مخند بر من اگر بیخودانه گریم و خندم
اسیر عشق نه از اختیار گرید و خندد ۶
صغیر ره ندهد بی سبب بخود غم و شادی
عتاب و مهر چو بیند ز یار گرید و خندد ۷
بروزگار من و عهد یار گرید و خندد ۱
خوش است گریهٔ مینا و خندهٔ لب ساغر
علی الخصوص که در لاله زار گرید و خندد ۲
خطاست گریه و بیهوده است خنده آنکس
که جز بفرقت و وصل نگار گرید و خندد ۳
خوش آنکه یار چو پروانه‌ام ببزم محبت
بسوزد و بغمم شمع وار گرید و خندد ۴
بحال زار من است و بیاد روی نگارم
چنین که ابر و چمن در بهار گرید و خندد ۵
مخند بر من اگر بیخودانه گریم و خندم
اسیر عشق نه از اختیار گرید و خندد ۶
صغیر ره ندهد بی سبب بخود غم و شادی
عتاب و مهر چو بیند ز یار گرید و خندد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۳ - بحشر عفو اله ار پناه خواهد بود
گوهر بعدی:شماره ۲۴۵ - دلم به طرهٔ پرچین یار افتد و خیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
