شماره ۲۲۸ - ساقی چه باده بود که بر من حواله کرد

ساقی چه باده بود که بر من حواله کرد
مست ابد مرا به نخستین پیاله کرد ۱

با حکمت آن طبیب که صد ساله درد من
درمان به جرعه‌ای ز شراب دوساله کرد ۲

یارب شمیم مشگ و زد بر مشام جان
یا نفخهٔ صبا گذر از آن کلاله کرد ۳

با غنچهٔ لب و گل رخسار و سرو قد
بگذشت و داغدار دلم همچو لاله کرد ۴

لعل لبش مکیدم و گفتم بدو خدای
رزق مگس به قند فروشان حواله کرد ۵

خلقی همه به ناله و افغان درآمدند
از بس صغیر در غم آن شوخ ناله کرد ۶