شماره ۲۱۱ - هر کس نه بعشق از سر اخلاص قدم زد

هر کس نه بعشق از سر اخلاص قدم زد
از پای درافتاد و بسر دست ندم زد ۱

آن یار عرب زادهٔ مابین که دو ترکش
یغمای عرب کرد و شبیخون بعجم زد ۲

خون دل عشاق ز مژگان سیه ریخت
آندم که میان دو سیه چشم بهم زد ۳

کردم ز طبیبی طلب داروی غم گفت
بایست که از تیشهٔ می‌ریشه غم زد ۴

در مذهب رندان بتر از کفر دورنگیست
بایست که دم یا ز صمد یا ز صنم زد ۵

از خوان فلک دست فرو شوی دلا چند
بتوان چو مگس دست بسر بهر شکم زد ۶

چون جوز مرا مغز سر از کاسه برون شد
از بسکه فلک بر سر من سنگ ستم زد ۷

خاموش صغیرا که بد اندرید حکمت
آن خام که بر صفحه تقدیر رقم زد ۸