این متن شعری است که بر اهمیت حفظ اسرار، مراقبت از زبان، ایمان به خداوند و امیدواری در زندگی تأکید دارد. همچنین، از مضامینی مانند رهایی روح، تلاش برای رسیدن به هدف و قدردانی از نعمتهای الهی سخن میگوید.
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند از این مضامین بهرهمند شوند.
شماره ۱۷۶ - مگذار اینکه راز دلت بر زبان رسد
گر بر زبان رسید بگوش جهان رسد ۱
ره بر زیان ببند و زبان را نگاهدار
بر شمع هر زیان که رسد از زبان رسد ۲
دانی که حال روح چه باشد ز بعد مرک
مرغی قفس شکسته که بر آشیان رسد ۳
وامانده گان قافله را غول ره زند
آن رهرو ایمن است که بر کاروان رسد ۴
بلبل به نوبهار از آن در ترنم است
کز وصل گل به کام دل ناتوان رسد ۵
گل در تبسم است که از گلبن مراد
برگی نچیده بلبل شیدا خزان رسد ۶
تا زنده ای مخور غم روزی که چون تنور
باز است تا دهان تو هم بر تو نان رسد ۷
خوش خواه بهر غیر صغیرا که از خدای
خواهی هر آنچه بهر کسان بر تو آن رسد ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.