شماره ۱۵۲ - خرم کسی که کام ز بخت جوان گرفت

خرم کسی که کام ز بخت جوان گرفت
یعنی به صدق دامن پیر مغان گرفت ۱

بردم چو نام عشق سرا پا بسوختم
چون شمع کاتشش بوجود از زبان گرفت ۲

خوبان دهند بوسه و گیرند جان بها
نازم بدان حریف که این داد و آن گرفت ۳

کارم فتاد تا چو کمر با میان یار
از هر کنار غصه مرا در میان گرفت ۴

زلفش گرفت جا برخ و من بحیرتم
کاین کافر از برای چه جا در جنان گرفت ۵

تا بعد از این چه آیدم ای دوستان بپیش
حالی که عشق از کف عقلم عنان گرفت ۶

هرکس که چون صغیر بحیدر پناه برد
از هر بلا و حادثه خط‌ام ان گرفت ۷

آنکو سپرد خط غلامی به مرتضی
سر خط رستگاری کون و مکان کرفت ۸

شاه نجف که بنده ای از بندگان او
باج شرف ز تاجوران جهان گرفت ۹

رفعت از آستانهٔ آن شه طلب که عرش
این رفعتی که دارد از آن آستان گرفت ۱۰