شماره ۱۲۵ - هر آنچه فتنه در این عالم و هر آنچه بلاست

هر آنچه فتنه در این عالم و هر آنچه بلاست
ز چشم و قامت آن لعبت سهی بالاست ۱

بخون کشیده هزاران هزار عاشق و باز
همیشه بر سر کویش ز عاشقان غوغاست ۲

ز چشم او شده مفتون چون من بسی تنها
همین نه فتنهٔ چشمش برای من تنهاست ۳

کسی که گشت اسیر کمند وی با او
همیشه بر سر ناز و عتاب و جور و جفاست ۴

شها ز جور تو می نالم و پشیمانم
چرا که جور و جفای تو عین مهر و وفاست ۵

تو پادشاهی و ما بندهٔ تو هر چه کنی
بکن که هیچ بکارت نه جای چون و چراست ۶

طریق عشق به دل طی کنند مشتاقان
نه احتیاج بسر اندر ا ین ره و نه بپاست ۷

ز جام جم بحقیقت دو جرعه نوشیدن
هزار مرتبه بهتر ز ملکت داراست ۸

به هر که می نگری مست می رود‌ام ا
صغیر مست می و شیخ شهر مست ریاست ۹