این شعر بهار و شادی را توصیف میکند و از عشق به عنوان نیروی محرکه زندگی و رسیدن به مقصود یاد میکند. همچنین، به مقایسه عشق و عقل پرداخته و برتری عشق را در انجام کارهای کامل و معنادار بیان میدارد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند باده و حرام ممکن است نیاز به توضیح بیشتری برای سنین پایینتر داشته باشد.
شماره ۷۱ - اکنون که بهار آمد و ایام بکام است
در باغ گه بوسه زدن برلب جام است ۱
دانند حلال از چه سبب خون کسان را
آن قوم که در مذهبشان باده حرام است ۲
گر خلق همه در پی ترتیب کلامند
گوش دل ما در پی تأثیر کلام است ۳
از عقل نبرده است کسی راه بمقصود
صد شکر که ما را بکف عشق زمام است ۴
عشق است چو عنقا و نشیمن بودش قاف
عقل است چو عصفور و مقامش لب بام است ۵
هر کار که اتمام پذیرفته به عالم
نیک ار نگری از مدد عشق تمام است ۶
بی عشق صغیرا نرسد کار باتمام
آن کار که بی عشق تمام است کدامست ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.