شماره ۳۱ - بگشود تا به خنده لب نوشخند را

بگشود تا به خنده لب نوشخند را
در هم شکست رونق بازار قند را ۱

عاقل چه پند بر من دیوانه می‌دهی
تو عشق را ندانی و دیوانه پند را ۲

کوتاه گشت دست تمنایش از دو کون
هر کس گرفت آن سر زلف بلند را ۳

از جمله کارها دل من عشق پیشه کرد
یارب چه سازم این دل مشگل پسند را ۴

آوخ ز خال کنج لبش کان سیاه کرد
روز سفید گوشه نشینان چند را ۵

داند ز دیدن رخ او حالت مرا
هر کس که دیده بر سر آتش سپند را ۶

کس نیست چاره ای به غم ما کند صغیر
گوئیم با که درد دل دردمند را ۷