خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از زیبایی و جذابیت یک شخص (احتمالاً جوان) سخن می‌گوید که مانند گلی در میان خارها می‌درخشد و توجه دیگران را به خود جلب می‌کند. خارها و خس‌های اطراف نیز به او نزدیک می‌شوند و سعی در لمس دامان او دارند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و نمادین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند «امرد» (به معنای جوان زیبا) و مفهوم هوس ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح داشته باشد.
شمارهٔ ۳۱۳ - خارکش
خارکش امرد که گل دارد جمالش را هوس
می دهد دامان به دست کوته هر خار و خس ۱
می دهد دامان به دست کوته هر خار و خس ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۱۲ - بزاز
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۱۴ - طبیب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
