خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از ملاقات با فردی به نام "نوره ساز" سخن می‌گوید که با دقت از حال او پرسید و سپس رفت. سپس شاعر اشاره می‌کند که جامه خود را کشید و نوره ساز بازگشت و آن را مالید و دوباره رفت.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۲۳۷ - نوره ساز
نوره ساز امرد ز حالم مو به مو پرسید و رفت
جامه خود را کشیدم آمد و مالید و رفت ۱
جامه خود را کشیدم آمد و مالید و رفت ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۳۶ - صحاف
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۳۸ - نوره ساز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
