خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر به مخاطب خود می‌گوید که با ماه (به عنوان نماد زیبایی) در مورد گندم (نماد وفاداری یا پاکی) صحبت کرده و از او خواسته تا به حرفش گوش دهد. سپس اشاره می‌کند که گندم در زمان خودش نماد فروشنده‌ای دروغین بوده است.
این متن دارای معانی عمیق و استعاری است که درک آن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و مفاهیم عرفانی دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل فهم نباشد.
شمارهٔ ۱۸۱ - گندم کار
گفتمش با ماه گندم کار با من دار گوش
بوده در عهد خود گندم نمای جوفروش ۱
بوده در عهد خود گندم نمای جوفروش ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۸۰ - ارزن کار
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۸۲ - خواجه زاده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
