خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از دیدار حیرت‌انگیز یک سوداگر شوخ با درویش سخن می‌گوید که به خانه او می‌آید و رخت خود را باز می‌کند. این شعر می‌تواند نمادی از ارتباط میان دنیای مادی و معنوی باشد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و نمادین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، تفسیر آن نیاز به شناخت ادبیات کلاسیک و عرفانی دارد.
شمارهٔ ۱۴۰ - سوداگر
دید حیران شوخ سوداگر من درویش را
خانه من آمد و واکرد رخت خویش را ۱
خانه من آمد و واکرد رخت خویش را ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۳۹ - اسپند سوز
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۴۱ - شمشیرگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
