خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن شاعر از دیدار دوست قدیمی خود که در پوستین پنهان شده بود، سخن می‌گوید. دوست به خانه‌ی شاعر می‌آید و شاعر او را از پوستین جدا می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، تفسیرهای عمیق‌تر ممکن است نیاز به تجربه و دانش بیشتری داشته باشد.
شمارهٔ ۱۳۱ - پوست جلاب
پوست جلاب امرد من دوش با من گشت دوست
خانه من آمد و او را جدا کردم ز پوست ۱
خانه من آمد و او را جدا کردم ز پوست ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۳۰ - ملتقچی
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۳۲ - کرنایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
