خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شعر درباره گلخنی (منقل آتش) است که امشب بسیار داغ و سوزان است و آتش درون آن به شدت می‌سوزد. شاعر اشاره می‌کند که خودش این آتش را برافروخته و طولانی کرده است.
مضمون شعری و عرفانی متن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، همچنین استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم عمیق عاشقانه یا عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۱۲۵ - گلخن تاب
شوخ گلخن تاب امشب بود در سوز و گداز
در تنورش رفته آتش کاو خود کردم دراز ۱
در تنورش رفته آتش کاو خود کردم دراز ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۲۴ - ساربان
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۲۶ - گلخن تاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
