این متن شعری است که در آن شاعر از درد عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. او از معشوقه‌ای یاد می‌کند که به جای عشق، درد و رنج برایش به ارمغان آورده است. استفاده از استعاره‌هایی مانند «بت قصاب» و «چریوی من آب کرد» نشان‌دهنده ظلم و بی‌رحمی معشوقه است. همچنین، تصویرسازی‌های مانند «ریخت همچون سرمه در چشم ترازو سنگ را» و «دکانم خواب کرد» به زیبایی احساسات شاعر را منتقل می‌کنند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شمارهٔ ۳۳ - قصاب
در قفای دنبه خود چریوی من آب کرد ۱
ریخت همچون سرمه در چشم ترازو سنگ را
ماند در زیر سر و گفتا دکانم خواب کرد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
