خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از عشق و دل‌بستگی به شخصی سخن می‌گوید که جان و دلش را تسخیر کرده است. او احساس می‌کند که خانه‌اش (آرامشش) را از دست داده و در میان آب و گل (شرایط سخت یا بلاتکلیفی) مانده است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'آب و گل' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۲۲ - کلال
آن کلال امرد که او را بود منزل جان و دل
خانه بردم ماند دستش در میان آب و گل ۱
خانه بردم ماند دستش در میان آب و گل ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۱ - کلال
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۳ - پا یکی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
