خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر در این شعر خطاب به شخصی که باعث حیات و خوشحالی جهانیان است، بیان می‌کند که مانند ذره‌ای در خاک بوده و با عنایت و لطف او (که مانند خورشید است) زنده شده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد.
شماره ۱۷ - ای آنکه تویی حیات ما باعث بود
ای آنکه تویی حیات ما باعث بود
هستند جهانی به حیاتت خوشنود ۱
چون ذره به خاک رفته بودم شاها
خورشید عنایتت مرا زنده نمود ۲
هستند جهانی به حیاتت خوشنود ۱
چون ذره به خاک رفته بودم شاها
خورشید عنایتت مرا زنده نمود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۶ - اسبیات
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - صاحب جاها چشم سحرخیز به توست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
